mr. R.P. Küffen - Advocaat | Rechtsanwalt

International IT Law

Sidebar
Menu
Das gerichtliche Mahnverfahren
Het merendeel van de onbetaalde geldvorderingen in Duitsland wordt na de buitengerechtelijke fase ingevorderd via het zogenaamde Mahnverfahren. Het Mahnverfahren is dus een vorm van gerechtelijke invordering. Het Mahnverfahren wijkt in zoverre af van de normale civiele procedure (Klageverfahren), dat de bevoegde rechter de rechtmatigheid van de vordering niet onderzoekt. Het bestaan van de vordering wordt door de schuldeiser enkel gesteld en dus niet onderbouwd, en het Mahngericht - altijd een Amtsgericht, ongeacht de hoogte van de vordering - verstrekt vervolgens, zonder dat de schuldenaar zich hierover heeft kunnen uitlaten, de Mahnbescheid. Althans indien en voor zover aan alle formele vereisten is voldaan. Deze Mahnbescheid wordt vervolgens door het Mahngericht aan de schuldenaar betekend, waarmee deze voor het eerst kennis neemt van het feit, dat schuldeiser X een Mahnverfahren tegen hem heeft aangespannen.
Stacks Image 228
(Foto: iStockphoto LP)

Moet de schuldenaar erkennen dat de vordering van de schuldeiser gegrond is, dan zal hij verder niets ondernemen en zal de schuldeiser na ommekomst van de verzettermijn (Widerspruchsfrist) van twee weken de executoriale titel (Vollstreckungsbescheid) aanvragen. Ook de Vollstreckungsbescheid wordt door het Mahngericht aan de schuldenaar betekend, en weer kan de schuldenaar hiertegen, of tegen slechts een deel hiervan, binnen twee weken na betekening een rechtsmiddel indienen (Einspruch). Zodra de schuldenaar een Widerspruch of Einspruch indient, stopt het Mahnverfahren en moet de schuldeiser beslissen of hij de zaak laat doorverwijzen naar de bevoegde rechter in een 'normale' procedure (Klageverfahren) of niet.
Moet worden doorverwezen, dan strekken de kosten van het Mahnverfahren in mindering op de kosten van het aansluitende Klageverfahren. Het Klageverfahren moet daarvoor wel binnen 6 maanden na Widerspruch of Einspruch aanhangig zijn gemaakt. Zo niet, dan moet toch weer het volle pond voor het Klageverfahren neergeteld worden.
Het Mahnverfahren is zo populair bij onze oosterburen, omdat het relatief eenvoudig is - de bijstand door een Rechtsanwalt is niet verplicht - en - door het strikte tijdschema - erg snel. Bovendien is het Mahnverfahren stukken goedkoper dan een Klageverfahren. En dat laatste niet alleen omdat geen rechtsbijstand vereist is, maar ook omdat de Duitse wetgever ervoor gekozen heeft om de Gerichtskosten (griffierecht) duidelijk lager te houden.
Ook bij incasso's vanuit Nederland, en naar Nederland, kan het Mahnverfahren goed worden ingezet.

Naar Nederland, omdat Nederlandse schuldenaren en advocaten de procedure niet kennen, en er veelal heel luchtig over doen. Zij vergeten daarbij echter, dat met de uiteindelijke Vollstreckungsbescheid na ommekomst van de Einspruchsfrist een definitieve beslissing over de betreffende vordering is gegeven. De Vollstreckungsbescheid levert een executoriale titel op, die uiteindelijk - zij het na een korte exequaturprocedure in Nederland, waarbij de schuldenaar in de regel eveneens niet wordt gehoord, althans indien en voorzover de Mahnantrag van vóór 10.01.2015 dateert - ook in Nederland ten uitvoer gelegd kan worden, en dat met alle mogelijkheden en middelen die de Nederlandse deurwaarder heeft.
Is de Mahnantrag na 10.01.2015 ingediend, dan geldt de herschikte EEX-Verordening (Brussel Ia c.q. Brussel Ibis), en is zelfs helemaal geen exequaturprocedure meer noodzakelijk!
Maar ook vanuit Nederland kan het Mahnverfahren heel goed (tegen Duitse schuldenaren) ingezet worden. De Duitse schuldenaar kent de procedure immers, en weet wat er op korte termijn kan volgen. Hij zal dan veelal óf een regeling treffen óf gelijk betalen na de betekening van de Mahnbescheid. Derhalve binnen twee tot drie maanden na het opstarten van de procedure. De Vollstreckungsbescheid is gelijk een executoriale titel.

En het Duitse systeem heeft een ander groot pluspunt. De Nederlandse schuldeiser weet vooraf exact wat de kosten zijn en daarmee wat de Duitse schuldenaar hem uiteindelijk zal moeten vergoeden. Want Duitsland kent een Gerichtskostengesetz en Rechtsanwaltsvergütungsgesetz. Aan de hand daarvan kunnen de Rechtsanwalt en het Mahngericht de kosten berekenen. En die kosten moet de schuldenaar volledig vergoeden.
Welk Mahngericht is bevoegd?
Indien de schuldeiser géén zetel of woonplaats in Duitsland heeft, is sinds 12.12.2008 bij uitsluiting tot kennisneming bevoegd het (Zentrales) Mahngericht Berlin-Wedding (§ 689 Abs. 2 S.2 ZPO). Voorheen was dat het Mahngericht Berlin-Schöneberg.
Een gekozen domicilie is dus niet voldoende om bevoegdheid bij een ander Mahngericht te creëren; uitsluitend de Antragstellersitz..
Indien de schuldeiser wel een zetel of woonplaats in Duitsland heeft, wordt de relatieve bevoegdheid van het Mahngericht bepaald aan de hand van de uitkomst van de vraag welke rechter bevoegd is om van een eventueel aansluitend Klageverfahren kennis te nemen.
Hebben zowel schuldeiser alsook schuldenaar woonplaats/zetel in Duitsland, dan is bevoegd het Mahngericht van de woonplaats/zetel van de schuldeiser, en wordt de zaak eventueel later doorgestuurd naar de bevoegde rechter voor het Klageverfahren. Veelal is dat dan de rechter van de woonplaats/zetel van de schuldenaar, tenzij op grond van Verdrag, Wet of bijvoorbeeld algemene voorwaarden (AGB) een andere rechter bevoegd is verklaard.
Heeft U onbetwiste vorderingen op een Duitse schuldenaar? Stuur ons een kopie van de faktuur en wij laten U weten of het Mahnverfahren mogelijk is en wat de kosten zijn.
Mahnverfahren
Menu